14 maart 2010
Eva blogt over Straightlaced en Burn the Bridges
Straightlaced
Bij de aanvang van het weekend stonden er nog vier films op de lijst. Twee hiervan hebben we de afgelopen dagen reeds gezien, de laatste twee komen vanavond aan de beurt.
Straightlaced was de inspiratie voor het thema van dit jaar en dat was duidelijk te zien. Deze documentaire heeft met reden reeds verschillende prijzen, waaronder de Cine Golden Eagle, gewonnen. In openhartige opbiechtingen vertellen tieners over groepsdruk en gedragsverwachtingen van de samenleving waar zij toch wel of juist niet aan toegeven. Het is een confrontatie voor de kijker: is dit een Amerikaans probleem en kennen wij dit niet, of komt dit ook voor in Nederland? Natuurlijk vinden we hier in de publieke ruimte een geslachtsindeling, dat is toch normaal?
Maar dat normaal niet meer voldoet, is juist het punt dat Straightlaced wil maken. Tijdens de film vindt in de zaal gefluisterd overleg plaats, discussies over het (biologische) geslacht van de spreker. Gaydars gaan met rinkelende bellen af en worden teleurgesteld. Nee, sommige van deze jongens en meisjes zitten niet in de kast; ze zijn gewoon hetero met (veel) trekjes en eigenschappen van het andere geslacht. Deze dubbele confrontatie met de kijker bevestigt alleen maar nog meer het kernidee van de film.
De thema's seksualiteit en identiteit vinden we ook in de film Burn the Bridges, verenigd in broer en zus. De hele identiteit van de negentienjarige Helena is van drie dingen afhankelijk: de zorg voor haar moeder, het samenzijn met haar jongere broer en het behoud van hun huis. Ze is in tijden niet buiten geweest en heeft naast haar familie eigenlijk niemand. Wanneer moeder, broer en huis één voor één uit haar handen beginnen te glippen, probeert zij zich steeds krampachtiger vast te klampen aan wat ze nog heeft, want zonder is ze niets.
Het thema seksualiteit komt veel meer bij haar jongere broer Sebastián naar voren. Zijn homoseksuele geaardheid wordt in deze film langzaam ontdekt en onderzocht. Toch is dit niet zo zeer het hoofdthema, als wel een invloed die de rest van de problemen katalyseert. Dat doet niets af aan het verhaal van de film, maar het maakt deze wel minder roze.
Vanavond is het de beurt aan zowel Dare als Les Chansons d'Amour. We hopen jullie tijdens de laatste paar films en de bekendmaking van zowel de selectiewinnaar als de publieksfavoriet te zien. Het was een prachtige week, laten we hem met z'n allen ook goed afsluiten!
